AVUSTURYA
Bu yılki Mauthausen Temerküz Kampının 77. Yıl Kurtarılmasının Anılmasında
1938 Ağustos ayından 1945 Mayıs’ına kadar Mauthausen Temerküz kampında katledilmiş insanlar anıldı!..
Bu yılkı bu kutlamalar Avusturya çapında 30’u Yukarı Avusturya’da olmak üzere 70’in üzerinde toplantılarla yad edildi. Anmaların bu seferki mottosu “Siyasi Direniş” idi.
Bu seneki anma töreni yine pandeminin gölgesinde gerçekleşti. Yalnız o kadar da sıkı önlem yoktu. Tek tek insanlar kendilerini koruma amaçlı maskelerini takıyorlardı.
Düzenleyici Mauthausen Komitesi kutlamalar başlamadan önce bu anmalara Rusya Federasyonu ve Beyaz Rusya’nın Ukrayna’ya saldırı ve onu desteklemeleri nedeniyle onların resmi/diplomatik düzeyde katılmamalarını elçiliklerine bir yazıyla kamuoyuna bildirdi. Bu iki ülkenin mağdur/kurban örgütleri ve ZTK-larının katılabilecekleri ilan edildi.
Anma törenindeki bu yılki en önemli değişikliği, gelen delegasyonlar ana giriş kapısından değil, Mauthausen’in arka tarafındaki giriş kapısından alfabetik sıraya girerek geçit töreninden geçiş yaptılar. Geçit töreninin sıralaması oldukça karışıktı. Görevliler gelen delegasyonları bir türlü ayarlayamadı. Tahminim gelenlerin ezici çoğunun da geçit töreninin nasıl ve nerede başlayacağını bilmemesinden kaynaklıydı. Gelen delegasyonlara, kitlelere görevliler yeteri derecede bilgi vermemesinden kaynaklanıyordu.
Biz Proleter Devrim-İA.RKP (Avusturya’da Devrimci-Komünist bir Partinin İnşası İçin İnisiyatif’in yayın organı) ve Avusturya YDİ Çağrı okurları Sovyet Anıtına giden yol güzergâhında bir yayın standı açarak katılımızı taçlandırdık. Yayın masamızın etrafını Proleter Devrim yazan kızıl bayraklarımızla süsledik. Yayın masasının açılmasına Mauthausen Komitesi’nden karşı çıkanlar oldu. Yayın standının buraya kurulamayacağını, kaldırılması gerektiğini ısrarla yinelediler. Yayın standını açan yoldaşlar yayın masasını kaldırılmayacağını, Sovyet Anıtının girişinde kalacağında ısrar etti. Israrın sonucu değiştirmeyeceğini gören görevliler çekip gitmek zorunda kaldı. Yayın masamıza ilgi oldukça iyiydi. Çeşitli ülkelerin delegasyonlarından olanlar bizlerin kim olduğunu sordular. Bizler Avusturya’lı ve Avusturya’da yaşayan Kuzey Kürdistan/ Türkiye’li komünistleriz diye cevap verdik. İtalya’dan gelmiş bir aile bizlerin siyasi düşüncelerimizi öğrenmeye çalıştı. Sorulardan biri şöyle: Siz marksist-leninist misiniz yoksa Troçkist mi? Cevabı bir yoldaş şöyle verdi: Bizim için marksist- leninist olmak Marks, Engels, Lenin, Stalin, Mao ve Komintern’i savunmaktır. Bunlar savunulmadan komünist olunmaz, kim ki bunları savunmuyor onlar gerçek marksist-leninist olamaz. İtalyan delegesi, yoldaşımıza en içtenlikle sarıldı. Karşılıklı sohbeti içimizden İngilizce bilen bir kadın yoldaş devam ettirdi. Bu katılımcılar standımızın ve standımızda ki bayraklarla boy boy ve çokça resim çektirdiler. Kendilerine Almanca Proleter Devrim’in sayılarından verdik, bizlerle nasıl iletişim kurabileceklerini söyledik.
Bizim dışımızda Mauthausen Komitesi de bir bilgilendirme ve yayın standı açtı. Bu zamana kadar Mauthausen Komitesi’nin çıkartmış olduğu kitaplardan bazılarını satıyorlardı.
Yürüyüş başlangıç yerine giderken dalgalandırdığımız kızıl bayrağımızın üstünde Lenin resmi bazı katılımcılar tarafından oldukça ilgi gördü ve alkışlar aldı. Yürüyüş yerine giderken kızıl bayrağımıza bazı Ukraynalılar tarafından karşı çıkılırken, bir bölümü tarafından çok beğenildi.
Ukraynalı delegasyon Sovyet Anıtına hiç uğrama gereği duymadı. Sovyet Anıtı’nın hemen yanı başında Çeklerin Anıtı’na çelenk koydular ve Sovyet Anıtı’na uğramadan geçip gittiler. Sanki İkinci Dünya Savaşı döneminde Hitler faşizmine karşı Kızıl Ordu içinde Ukraynalılar yokmuş gibi bir kafa yapısına sahiptiler. Ya da şöyle demek daha doğru herhâlde; bugünkü Putin Rusya’sı ile sosyalist Sovyetler Birliği’ni bir ve aynı görüyorlar. Askeri giyimli ve yanlarında ki Ukraynalılar, ırkçı ve milliyetçi tavırlarını, çok açıktan belli ediyorlardı.
Yürüyüş kortejine vardığımızda birlikte yürüdüğümüz feminist kadınlar müzik aletlerini yanlarına almışlar ve türkü söylediler. Bizden de arkadaşlar kendilerine eşlik ettiler. Kadınların bu eyleminden katılımcı kitle oldukça memnun kaldı. Feminist kadınların müzik programı bittikten sonra kortejimizi oluşturduk. Biz Proleter Devrim ve YDİ Çağrı okurları da geçit alanında yerimizi aldık ve yürümeye başladık. Yürüyüş esnasında, sonradan gelen arkadaşlarımızla buluştuk, kortejimiz biraz daha kalabalıklaştı. Geçit Anıtının önüne gelmeden, ‘Direniş bir başkaldırıdır her yerde faşizme karşı mücadele!’ sloganını attık. Bu sloganı atar atmaz Mauthausen Komitesi sorumlusu tarafından, slogan atılmaması ikazı yapıldı. Bir arkadaş ısrarla, sorumluya slogan atacağımızı tekrarladı. Bizden atılmamasını ısrarla rica edince, bir yoldaşımızla o zaman atmayalım kararı aldı ve atmadık. Biz de Anıt önünden çıkış yaparken, yumruklarımızı havaya kaldırarak ve kızıl bayraklarımızı dalgalandırarak ve yürüyüşümüzü yavaşlatarak çıkış yaptık. Bu duruşumuz, bir grup izleyiciler tarafından alkışlanarak selamlandı.
Mauthausen’nun 77’ci anma yılında, katılımın yine en çoğu İtalya’dan gelenlerdi. Toplam katılım resmi bildirime göre 5 bininin üzerindeydi. Bu anmaya Kuzey Kürdistan-Türkiyeli grupların katılımı eskiye oranla azdı.
Avusturya YDİ ÇAĞRI Okurları 16.05.2022
